Toplumun pratik tecrübesi sırasında doğruluğu ispatlanan ve sürekli olarak dakikleşen bilginin tarihsel gelişme sistemini temsil eden bir sosyal bilinç formu. Bilimsel bilginin gücü, onun genel karakterinde, evrenselliğinde, zorunluluğunda ve objektif oluşundadır. Sanatın dünyayı artistik imajlarla yansıtmasına karşı, bilim, dünyayı mantıksal-düşünce biçiminde, kavramlar biçiminde ortaya koyar. Realitenin çarptırılmış, fantastik bir tablosunu çizen dinin tam tersine Bilim elde ettiği sonuçlan olgulara dayandırır. Üretimin gerekleri, toplumun gelişmesinin ihtiyaçları Bilim'in ilerletici basit neden-sonuç ilişkilerin ve temel bağıntılarının keşfinden varlığın ve düşüncenin daha derin ve gerçek yasalarının formülasyonuna geçişten ibarettir. Bilimsel bilginin diyalektiği, yeni buluşlar ve yeni teoriler, daha önceki vargıları ilga etmedikleri gibi, bunların objektif hakikatini de inkâr etmezler; eski teorilerin uygulanma sınırlarını çizerler ve bilimsel bilginin genel sistemi içindeki yerlerini belirlerler. Bilim, onu objektif dünyanın gelişmesini yöneten en geniş kanunların bilgisiyle, bilgi teorisi ve bir azıştırma metoduyla silahlandıran bir felsefi dünya görüşüne sıkıca bağlıdır. İdealizm ise, Bilim’i agnostisizmin karanlıklarına sokar ve onu dine bağımlılaştırır. Bugün realiteye doğru bir biçimde yaklaşarak, geniş ve verimli genellemelere imkân veren biricik felsefe diyalektik materyalizmdir. Toplumun üretici faaliyetlerinin ihtiyaçlarından ortaya çıkan ve toplumun sürekli kamçılayıcı etkisine konu olan Bilim, buna karşılık, toplumun gelişme seyrini güçlü bir biçimde etkiler Bugünkü üretim, rolü gittikçe büyüyen Bilim olmaksızın düşünülemez. Komünizmin kurulmasının maddi ve teknik sürecinde, üretime daha da sokulan Bilim, toplumun doğrudan bir üretici gücü haline gelmiştir.
Bilim
Toplumun pratik tecrübesi sırasında doğruluğu ispatlanan ve sürekli olarak dakikleşen bilginin tarihsel gelişme sistemini temsil eden bir sosyal bilinç formu. Bilimsel bilginin gücü, onun genel karakterinde, evrenselliğinde, zorunluluğunda ve objektif oluşundadır. Sanatın dünyayı artistik imajlarla yansıtmasına karşı, bilim, dünyayı mantıksal-düşünce biçiminde, kavramlar biçiminde ortaya koyar. Realitenin çarptırılmış, fantastik bir tablosunu çizen dinin tam tersine Bilim elde ettiği sonuçlan olgulara dayandırır. Üretimin gerekleri, toplumun gelişmesinin ihtiyaçları Bilim'in ilerletici basit neden-sonuç ilişkilerin ve temel bağıntılarının keşfinden varlığın ve düşüncenin daha derin ve gerçek yasalarının formülasyonuna geçişten ibarettir. Bilimsel bilginin diyalektiği, yeni buluşlar ve yeni teoriler, daha önceki vargıları ilga etmedikleri gibi, bunların objektif hakikatini de inkâr etmezler; eski teorilerin uygulanma sınırlarını çizerler ve bilimsel bilginin genel sistemi içindeki yerlerini belirlerler. Bilim, onu objektif dünyanın gelişmesini yöneten en geniş kanunların bilgisiyle, bilgi teorisi ve bir azıştırma metoduyla silahlandıran bir felsefi dünya görüşüne sıkıca bağlıdır. İdealizm ise, Bilim’i agnostisizmin karanlıklarına sokar ve onu dine bağımlılaştırır. Bugün realiteye doğru bir biçimde yaklaşarak, geniş ve verimli genellemelere imkân veren biricik felsefe diyalektik materyalizmdir. Toplumun üretici faaliyetlerinin ihtiyaçlarından ortaya çıkan ve toplumun sürekli kamçılayıcı etkisine konu olan Bilim, buna karşılık, toplumun gelişme seyrini güçlü bir biçimde etkiler Bugünkü üretim, rolü gittikçe büyüyen Bilim olmaksızın düşünülemez. Komünizmin kurulmasının maddi ve teknik sürecinde, üretime daha da sokulan Bilim, toplumun doğrudan bir üretici gücü haline gelmiştir.
